Lausnargjald evrópuhraðlestarinnar

Í dag munu þingmenn Samfylkingar og Viðreisnar greiða atkvæði með þingmáli Lilju Rafneyjar Magnúsdóttur um veiðistjórn grásleppu. Það gera þeir án þess að hafa sagt orð um málið í ræðustól Alþingis á þessu þingi. Hvorki í ræðu né í andsvari.

Það gerist iðulega að stjórnarliðar fari sér hægt þegar kemur að því að verja mál sem þeim hugnast ekki, en í fljótu bragði man ég ekki eftir máli sem fer í gegnum þingið í ágreiningi þar sem þögnin er alger. Enginn þingmanna Samfylkingar eða Viðreisnar vill óhreinka sig með að verja málið.

 Flokkur fólksins virðist hafa þannig hreðjatak á samstarfsflokkunum að allt virðist koma í gegnum ríkisstjórn og þingflokka Viðreisnar og Samfylkingar. Sama hversu galið málið er.

Grásleppumálið er eitt, þar sem meirihluti atvinnuveganefndar hefur gengið fram með þeim hætti að furðu sætir. Tók steininn úr þegar meirihlutinn afturkallaði beiðni um úttekt Lagastofnunar Háskóla Íslands á lagalegum grundvelli málsins, með tilliti til árekstra við stjórnarskrá Íslands, beiðni sem þó hafði verið samþykkt í sömu nefnd.

Virðingarleysið við stjórnarskrána gæti verið upptaktur af því sem koma skal varðandi þingsályktun um áframhaldandi aðlögunarviðræður að ESB annars vegar og bókun 35 hins vegar. Sjáum hvað setur í þeim efnum.

Tilviljun ein hefur að líkindum ráðið því að í beinu framhaldi af nefndarfundi í atvinnuveganefnd í gærmorgun, þar sem grásleppumálið var tekið út til þriðju umræðu, tilkynnti utanríkisráðherra að þingályktun um áframhaldandi aðlögunarviðræður yrði kynnt á ríkisstjórnarfundi næsta föstudag. Í beinu framhaldi af því var í gær settur á aukafundur á Alþingi til að klára þriðju umræðu um málið.

Það er þó ekki víst að Viðreisn sé komin á beinu brautina hvað ESB málið varðar. Almannatryggingamálið er eftir.

Nú reynir á hvort almannatryggingamálið, galið sem það er, sé hinn skammtur lausnargjaldsins sem Samfylking og Viðreisn þurfa að greiða til að halda Flokki fólksins á evrópuvagninum. Við fáum svar við því fljótlega.

Dýr mundi Hafliði allur ef lausnargjaldið fyrir áframhaldandi evrópuvegferð Viðreisnar er grásleppan og almannatryggingarnar – þá er kannski bara sanngjarnt að ráðherrar Viðreisnar sitji uppi með að bera málin í gegnum þingið; eins og fjármálaráðherrann í tilviki almannatrygginganna og svo að setja kíkinn fyrir blinda augað eins og í tilviki atvinnuvegaráðherra og grásleppunnar.

Síðast þegar lausnargjald sem þetta var greitt á Alþingi fengum við borgarlínudrauma Samfylkingarinnar, á kostnað skattgreiðenda.

Er ekki kominn tími til að ríkisstjórnarflokkar hvers tíma borgi sitt eigið lím sjálfir, límið sem þarf til að halda ónýtu samstarfi gangandi er nefnilega lausnargjald og ekkert annað.

Í dag munu þingmenn Samfylkingar og Viðreisnar greiða atkvæði með þingmáli Lilju Rafneyjar Magnúsdóttur um veiðistjórn grásleppu. Það gera þeir án þess að hafa sagt orð um málið í ræðustól Alþingis á þessu þingi. Hvorki í ræðu né í andsvari.

Það gerist iðulega að stjórnarliðar fari sér hægt þegar kemur að því að verja mál sem þeim hugnast ekki, en í fljótu bragði man ég ekki eftir máli sem fer í gegnum þingið í ágreiningi þar sem þögnin er alger. Enginn þingmanna Samfylkingar eða Viðreisnar vill óhreinka sig með að verja málið.

 Flokkur fólksins virðist hafa þannig hreðjatak á samstarfsflokkunum að allt virðist koma í gegnum ríkisstjórn og þingflokka Viðreisnar og Samfylkingar. Sama hversu galið málið er.

Grásleppumálið er eitt, þar sem meirihluti atvinnuveganefndar hefur gengið fram með þeim hætti að furðu sætir. Tók steininn úr þegar meirihlutinn afturkallaði beiðni um úttekt Lagastofnunar Háskóla Íslands á lagalegum grundvelli málsins, með tilliti til árekstra við stjórnarskrá Íslands, beiðni sem þó hafði verið samþykkt í sömu nefnd.

Virðingarleysið við stjórnarskrána gæti verið upptaktur af því sem koma skal varðandi þingsályktun um áframhaldandi aðlögunarviðræður að ESB annars vegar og bókun 35 hins vegar. Sjáum hvað setur í þeim efnum.

Tilviljun ein hefur að líkindum ráðið því að í beinu framhaldi af nefndarfundi í atvinnuveganefnd í gærmorgun, þar sem grásleppumálið var tekið út til þriðju umræðu, tilkynnti utanríkisráðherra að þingályktun um áframhaldandi aðlögunarviðræður yrði kynnt á ríkisstjórnarfundi næsta föstudag. Í beinu framhaldi af því var í gær settur á aukafundur á Alþingi til að klára þriðju umræðu um málið.

Það er þó ekki víst að Viðreisn sé komin á beinu brautina hvað ESB málið varðar. Almannatryggingamálið er eftir.

Nú reynir á hvort almannatryggingamálið, galið sem það er, sé hinn skammtur lausnargjaldsins sem Samfylking og Viðreisn þurfa að greiða til að halda Flokki fólksins á evrópuvagninum. Við fáum svar við því fljótlega.

Dýr mundi Hafliði allur ef lausnargjaldið fyrir áframhaldandi evrópuvegferð Viðreisnar er grásleppan og almannatryggingarnar – þá er kannski bara sanngjarnt að ráðherrar Viðreisnar sitji uppi með að bera málin í gegnum þingið; eins og fjármálaráðherrann í tilviki almannatrygginganna og svo að setja kíkinn fyrir blinda augað eins og í tilviki atvinnuvegaráðherra og grásleppunnar.

Síðast þegar lausnargjald sem þetta var greitt á Alþingi fengum við borgarlínudrauma Samfylkingarinnar, á kostnað skattgreiðenda.

Er ekki kominn tími til að ríkisstjórnarflokkar hvers tíma borgi sitt eigið lím sjálfir, límið sem þarf til að halda ónýtu samstarfi gangandi er nefnilega lausnargjald og ekkert annað.

Bergþór Ólason, alþingismaður.

Pistillinn birtist í Morgunblaðinu 4. mars, 2026.